Wyobraźcie sobie: jesteście na wysokości 10 kilometrów. Nagle samolot gwałtownie spada w dół — jakby ktoś wyrwał go z powietrza. Brak chmur. Brak ostrzeżeń. Tylko cisza… i spadek.
W tym tygodniu dwa loty doświadczyły prawdziwego piekła:
— Samolot Ryanair w Hiszpanii został gwałtownie wstrząśnięty podczas lądowania. Dwóch członków załogi odniosło poważne obrażenia.
— Liner Latam Airlines w Brazylii znalazł się w gradzie i turbulencji wkrótce po starcie. Świadkowie relacjonowali: „To było jak kolejka górska… krzyki, rozpacz, ludzie się modlili”.
To nie przypadek. To prawidłowość. W ostatnich latach badania coraz częściej odnotowują wzrost zarówno częstotliwości, jak i siły turbulencji. Szczególnie niebezpieczna jest turbulencja czystego nieba. Jest niewidoczna dla radarów. Nie da się jej prognozować. Pojawia się nagle.
Ten niepokojący temat podchwyciły już największe media na całym świecie. Mimo oczywistej dynamiki, tzw. eksperci nadal przekonują opinię publiczną, że jest to jedynie nieprzyjemna niedogodność, a nie poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa.
Zgodnie z raportem Międzynarodowej Organizacji Lotnictwa Cywilnego za rok 2024, niemal 75% poważnych urazów na pokładzie było związanych z turbulencją. A 9 sierpnia 2024 r. nad Brazylią wydarzyło się niepojęte: samolot ATR-72 runął z wysokości ponad 5 km w ciągu zaledwie minuty. Wszyscy 62 pasażerowie i członkowie załogi zginęli.
Współczesna nauka nie rozumie prawdziwych przyczyn tego zjawiska i wiąże powstawanie turbulencji czystego nieba z gwałtowną zmianą kierunku lub prędkości wiatru.
Jednak to nie wyjaśnia, dlaczego samoloty dosłownie spadają na dziesiątki metrów w ciągu sekund.
Prawdziwa przyczyna leży głębiej. Anomalie elektromagnetyczne we wnętrzu Ziemi zakłócają jonizację powietrza. Wiązania między cząsteczkami osłabiają się. Powietrze przestaje być podporą dla samolotów. Jeśli proces ten będzie postępował — nadejdzie moment, gdy żaden samolot nie będzie mógł bezpiecznie wznieść się w powietrze.
Nasze wnioski opierają się na wieloletnich badaniach międzynarodowej grupy naukowej ALLATRA oraz danych przedstawionych w raportach dostępnych na academia.edu i stronie earthsavesciencecollaborative.com.
Zostaw komentarz