Logo Creative Society ҶАМЪИЯТИ
СОЗАНДА

Асосҳо ва марҳилаҳои бунёди Ҷамъияти Созанда

30 Июл 2022
Шарҳҳо

Дигар барои касе пӯшида нест, ки давраи тағиротҳои глобалӣ дар ҷомеа оғоз ёфтааст ва тағирот дар худ ҳамчун шахс. Аллакай барои бисёриҳо аён аст, ки ҳоло ҷомеа дар хатти охирин қарор дорад. Гуё ки дар дурӯғ, фиреб, ғайриинсонӣ, омезиши барфи хунук дар нишебии кӯҳе, ки тамоми тамаддуни истеъмолии мо дар он часпидааст, ях бастааст. Оё ин қуллаи он аст? Фарорасии тармаи стрессии шуури ҷамъиятӣ, ки бо сабабҳои иқлимӣ, иқтисодӣ, сиёсӣ, пандемия ва ғайра ба вуҷуд омадаанд, ногузир аст. Савол танҳо оқибатҳост. Чӣ гуна акнун мо одамон ояндаи худро пешгирӣ карда метавонем? Чӣ гуна мо метавонем наҷот ёбем ва хавфҳои талафоти ногузирро кам кунем? Роҳи халосӣ ҳаст!

Тавре ки шумо медонед, тарма метавонад бо як тела, ҳатто фишор ба барф аз ҷониби як нафар оғоз шавад. Аммо ҳаракати умумии ҷомеа ба куҷо равона карда мешавад? Ба ҷаърии марговари худпарастӣ ва ғурур ва ё ба самти дарёи пурмавҷи созанда, ки ба ҷомеа шакли нави мавҷудиятро фароҳам меорад ва барои эҳёи ҳаёт барои наслҳои ояндаи тамаддуни мо шароити мусоид фароҳам меорад? Ғайр аз шумо кии дигар ин вектерро тағйир дода метавонад! Ин мақола дар бораи он, ки чӣ гуна ин корро кардан лозим аст.

* * *

11 майи соли 2019 як чорабинии миқёси ҷаҳонӣ ба амал омад, ки оғози дигаргуниҳои ногузири глобалии тамоми ҷомеаи ҷаҳонӣ буд. Бори аввал дар таърих шумораи зиёди одамон аз тамоми ҷаҳон дар як конфронси онлайн ҷамъ омаданд «Ҷамъият. Имконияти охирин» дар платформаи Ҳаракати байналмилалии ҷамъиятӣ «АЛЛАТРА». Одамон ҳама масъалаҳои мубрамро, ки имрӯз тамоми башарият дар назди онҳост, рӯирост ва самимона муҳокима карданд. Муҳимтар аз ҳама, илова бар пешниҳоди ошкоро ва дурусти ин масъалаҳо, ки воқеият доранд, роҳҳои ҳалли ин мушкилот низ садо доданд. Натиҷаи ин чорабинии бесобиқа эҷоди як лоиҳаи беназири умумиҷаҳонии Ҳаракати байналмилалии ҷамъиятӣ «АЛЛАТРА» буд — «Ҷамъияти Cозанда». Онро чӣ беназир месозад? Пеш аз ҳама, ин лоиҳа барои тамоми тамаддуни мо ҳаётан муҳим аст. Дарвоқеъ, ин ягона роҳи имконпазири баромадан аз сарбастаи худпарастӣ, истеъмолкунандаи нобудсозист, ки инсоният ҳоло дар он қарор дорад. Ин преседент ва силсилаи ҳодисаҳои баъдӣ барои боз ҳам мустаҳкам кардани умеди ман кӯмак карданд, ба он ки бораи ман ва барои тамоми инсоният на ҳама чиз барбод рафтааст.

Аз он вақт, ба туфайли кӯшишҳои якҷояи иштирокчиёни Ҳаракати байналмилалии ҷамъиятӣ «АЛЛАТРА» аз кишварҳои гуногун, ки мисли ман аз идеяҳои созанда илҳом гирифта буданд, корҳои зиёде ба анҷом расиданд.

Гузаронида шуд, шумораи зиёди пурсишҳои ҷамъиятӣ дар саросари ҷаҳон вохӯриҳо ва конфронсҳои байналмилалии онлайн гузаронида шуданд, бисёр мусоҳибаҳо ба навор гирифта шуданд, мақолаҳои ҷолиб нашр шуданд ва бисёр лоиҳаҳои дигари дорои аҳамияти иҷтимоӣ амалӣ карда шуданд. Якҷоя, мо воқеан бисёр корҳоро ба анҷом расондем. Аммо маълум аст, ки барои ба ҳама расонидан кофӣ нест.

Дар тӯли ин вақт, мо бо шумораи зиёди одамон дар саросари ҷаҳон гуфтугӯ кардем ва ҳама, воқеан ҳар касе, ки бо ӯ сӯҳбат кардем, гуфтанд, ки ба ҷомеаи созанда ниёз доранд, ин барои онҳо муҳим аст ва онҳо мехоҳанд дар чунин дунё зиндагӣ кунанд.

Дар тӯли ин вақт, ман дар бораи он фикр мекардам, ки чӣ гуна раванди паҳн кардани иттилоот дар бораи Ҷамъияти Созанда дар саросари ҷаҳон тезонида шавад. Чӣ гуна ҳамаи мо муттаҳид шуда, кӯшишҳоямонро боз ҳам самарабахштар карда метавонем? Чӣ гуна ин маълумот, ин имкониятро ба тамоми одамони рӯи замин расонидан мумкин аст? Зеро вақт интизор нахоҳад шуд! Мо аллакай қариб ҳашт миллиард нафарем ва ин ба ҳама дахл дорад. Зеро, агар ҳозир коре карда нашавад, пас- пас аз чанд лаҳза тармаи офатҳои табиӣ ҳамаи моро фаро мегирад. Чӣ бояд кард?

Ман ва дӯстонам дар ҷараёни сӯҳбат бо мӯҳтарам Игор Михайлович Данилов ба ин саволҳо ҷавоб гирифтем. Игор Михайлович чун ҳамеша, бо сабру таҳаммул ва меҳрубонии зиёд роҳи баромадан аз вазъи кунунии ҷомеа, моҳият ва маънои ташкили Ҷамъияти Созандароро, ки мо мехоҳем ба ҳамаи шумо, дӯстони азизи худ расонем, муфассал шарҳ дод!

МАҚСАД ВА МАЪНО

Аз ҳама муҳим  ин мақсад! Агар мақсад бошад, ҳама чиз маъно дорад ва агар мақсад набошад, пас ҳама чизи дигар бемаънӣ аст. Мақсади мо чист? Мақсади мо он аст, ки аз ин бунбасти ҷамъияти истеъмолкунандагон раҳо шавем, ки он дарвоқеъ як шакли ғуломдории пинҳонӣ, ҷомеаи ғуломи ниқобпӯшест, ки ҳамаи мо имрӯз ҳамчун инсоният вуҷуд дорем ва ба ҳайси ҳайвони ваҳшӣ зиндагӣ накарда, ҳамчун инсон зиндагӣ кунем. Мақсади асосӣ ба даст овардан ва бунёди ҷамъияти Идеалии одамони аз ҷиҳати маънавӣ озод, ҷомеаест, ки ба наслҳои ояндаи мо зиндагии шоиста, манфиатҳо ва нашъунамои маънавӣ ва ахлоқиро кафолат медиҳад. Ҷамъияти Муҳаббат ва Инсоният, ё тавре ки онро дар динҳои гуногун мегӯянд — Эдем. Ҷомеаи оянда, ки аллакай имрӯз шуморо дар амал тағйир медиҳад ва ҳаёти шуморо бо маънои баландтар пур мекунад.

Барои ба даст овардани ин чӣ лозим аст? Марҳилавӣ ба рушд. Игор Михайлович ба мо гуфт, ки Ҷамъияти Созанда танҳо як марҳилаи мобайнии эволютсияи инсоният аз низоми ғуломдорӣ-феодалӣ ба тарзи зиндагии комилан нави одамони муосир — ҷамъияти Идеалӣ мебошад. Ҷамъияти Созанда марҳилаи гузариш аст, ки бидуни он ба ҳадафи олӣ расидан ғайриимкон аст — ҷамъияти Идеалии одамони аз ҷиҳати маънавӣ озод. 

Игор Михайлович як мисоли ҷолиби ассотсиативӣ овард, «Тасаввур кунед, ки дарёи васеи тӯфон, ки ҷазираи ғарқшударо аз соҳили калон ҷудо мекунад. Дар ин ҷазира ҳайвонҳои ваҳшӣ зиндагӣ мекунанд. Ҷамъияти муосири мо аз онҳо фарқе надорад. Мо чизҳои дурустро эълон дорем, дар бораи меъёрҳои баланд, дар бораи идеалҳо, аммо дар асл мо мисли ҳайвонот зиндагӣ мекунем, аз ҳам ҷудоем, анклавҳо сохтем, мо доимо барои қаламравҳо мубориза мебарем, баҳс мекунем, иерархияҳо месозем, барои бартарият мубориза мебарем.

Оё ин сазовори инсон аст? Оё дар чунин шароит зиндагӣ кардани инсон дуруст аст? Дар ҷомеаи муосир ҳама чиз зидди инсон аст. Худи одамон танзимотҳо офариданд, ки онҳоро ғулом карданд. Афзалият манфиатҳои “рӯи коғаз”, манфиатҳои “давлат”, манфиатҳои “ҷомеа” мебошанд, ки гурӯҳҳои хурд намояндагӣ мекунанд ва танҳо дар ниҳоят манфиатҳои инсоне мебошанд, ки бо дасти худ “афсонаи худро месозанд афсонаҳо воқеият”, худро боз ҳам амиқтар ба ғуломӣ мекашанд. Оё ин муқаррарӣ аст? Бо эҷоди ин абстраксияҳо, мо ба онҳо ҳуқуқҳои худро додем. Аммо дар баробари ҳуқуқҳои худ, манфиатҳои мо низ аз мо гирифта шуданд. Вақти он расидааст, ки ҳама чизро ба мардум баргардонем. Зеро ин ҷаҳон офарида шудааст ва ба Одамон дода шудааст. Инсон набояд мақоми Инсонро аз даст диҳад ва танҳо дар он сурат мо имконият дорем, ки як ҷамъияти Идеалиро бисозем.

Биёед ба мисоли худ баргардем, Ҷамъияти Идеали  дар он сӯи дарё аст, дар соҳили бузурги субот ва некӯаҳволӣ, ки Эдем ном дорад. Ва барои дур шудан аз ҷазираи ғарқшаванда ва убур кардан аз дарёи марг, ба мо лозим аст, пуле созем, ки аз муносибатҳои истеъмолкунанда, ҳайвонот, ки дар он ҳукмронии дурӯғ ва тӯҳмат аст, ба Эдем, ки Ҳақиқат ва Ишқ ҳукмрон аст. Ин пул бояд аз санги сахти иродаи ягонаи одамон ва амали муштараки онҳо сохта шавад. Ин пул Ҷамъияти Созанда мебошад, ки дар 8 сутун меистад». Ман тасмим гирифтам, ки рӯшан кунам: «Инҳо чӣ сутунанд?» Игор Михайлович гуфт, ки сутунҳои ин пул 8 Асосҳои Ҷамъияти Созанда мебошанд.

8 АСОСҲОИ ҶАМЪИЯТИ СОЗАНДА

Инсон  воҳиди асосии ҷомеа мебошад. Инсоният  як оилаи калон аст. 

1. Ҳаёти Инсон

Ҳаёти Инсон арзиши олӣ аст. Ҳаёти ҳар як Инсон бояд мисли ҳаёти худ ҳифз карда шавад. Ҳадафи ҷомеа таъмин ва кафолати арзиши ҳар як Инсон мебошад. Чизе бештар аз ҳаёти Инсон арзишмандтаре нест ва наметавонад бошад. Агар як Инсон арзишманд бошад, пас ҳамаи Одамон арзишманданд!

2. Озодии Инсон

Ҳар як инсон бо ҳуқуқи Инсон шудан таваллуд мешавад. Ҳама Одамон озод ва баробар таваллуд мешаванд. Ҳама ҳақ доранд интихоб кунанд. Дар рӯи замин аз болои Инсон, озодӣ ва ҳуқуқҳои ӯ ҳеҷ кас ва ҳеҷ чиз наметавонад бошад. Татбиқи ҳуқуқ ва озодиҳои инсон набояд ҳуқуқ ва озодиҳои дигаронро вайрон кунад.

3. Бехатарии Инсон

Ҳеҷ кас ва ҳеҷ чиз дар ҷомеа ҳуқуқи таҳдид ба ҳаёт ва озодии Инсонро надорад!

Ба ҳар як Инсон таъмини ройгон бо маводи ниёзи аввалия, аз ҷумла хӯрок, манзил, хидмати тиббӣ, таҳсил ва амнияти пурраи иҷтимоӣ кафолат дода мешавад.

Фаъолияти илмӣ, истеҳсолӣ ва технологии ҷамъият бояд танҳо ба баланд бардоштани сифати зиндагии инсон равона карда шавад.

Устувории кафолатноки иқтисодӣ: набудани инфлясия ва бӯҳронҳо, нархҳои устувор ва якхела дар саросари ҷаҳон, воҳиди ягонаи пулӣ ва андозбандии ҳадди ақали муқарраршуда ё не.

Амнияти инсон ва ҷомеаро аз ҳар гуна таҳдидҳо хадамоти ягонаи глобалӣ, ки бо ҳолатҳои фавқулодда сарукор дорад, таъмин менамояд.

4. Шаффофият ва ошкоро будани иттилоот барои ҳама

Ҳар як Инсон ҳуқуқ дорад дар бораи ҳаракат ва тақсимоти маблағҳои давлатӣ маълумоти боэътимод гирад. Ҳар як Инсон ба маълумот дар бораи вазъи иҷрои қарорҳои ҷамъият дастрасӣ дорад. 

Васоити ахбори омма танҳо ба ҷомеа тааллуқ доранд ва иттилоотро рост, ошкоро ва софдилона инъикос мекунанд.

5. Мафкураи созанда

Идеология бояд ба таблиғи беҳтарин сифатҳои инсонӣ ва боздоштани ҳама чизҳое, ки ба муқобили Инсон нигаронида шудааст, равона карда шавад. Афзалияти асосӣ афзалияти инсоният, орзуҳои олии маънавӣ ва ахлоқии Инсон, инсондӯстӣ, фазилат, эҳтироми тарафайн ва таҳкими дӯстӣ мебошад.

Фароҳам овардани шароит барои рушд ва таълими Инсон бо ҳарфи калон, парвариши арзишҳои ахлоқӣ дар ҳар як шахс ва ҷамъият.

Манъ кардани таблиғи зӯроварӣ, танбеҳ ва маҳкум кардани ҳама гуна шаклҳои тақсимот, таҷовуз ва зуҳуроти зиддиинсонӣ.

6. Рушди Шахсият

Ҳар як шахс дар Ҷамъияти Созанда ба рушди ҳамаҷониба ва иҷрои шахсӣ ҳуқуқ дорад.

Таҳсил бояд ройгон ва барои ҳама баробар дастрас бошад. Фароҳам овардани шароит ва васеъ намудани имкониятҳо барои инсон барои амалӣ намудани қобилият ва истеъдоди эҷодии худ.

7. Адолат ва баробарӣ

Тамоми захираҳои табиӣ ба одамон тааллуқ доранд ва дар байни мардум одилона тақсим карда мешаванд. Монополия кардани захираҳо ва истифодаи беақлонаи онҳо манъ аст. Ин захираҳо дар байни шаҳрвандони тамоми Замин тақсим карда мешаванд.

Агар инсон хоста бошад, ба Инсон кафолати кор дода мешавад. Барои як вазифа, ихтисос ё касби якхела пардохт бояд дар тамоми ҷаҳон якхела бошад.

Ҳар як шахс ба моликияти хусусӣ ва даромад ҳуқуқ дорад, аммо дар доираи ҳаҷми капитализатсияи шахс, ки ҷомеа муқаррар кардааст.

8. Ҷамъияти худидоракунӣ

Дар Ҷамъияти Созанда мафҳуми «қудрат» вуҷуд надорад, зеро масъулият барои тамоми ҷамъият, инкишофи он, шароити зиндагонӣ ва системаи мутаносиби он ба дӯши ҳар як Шахс аст. 

Ҳама ҳақ доранд дар идоракунии корҳои Ҷамъияти Созанда ва қабули қонунҳое, ки ҳаёти инсонро беҳтар мекунанд, иштирок кунанд.

Ҳалли масъалаҳои аз ҷиҳати иҷтимоӣ муҳим, дорои аҳамияти иҷтимоӣ ва иқтисодӣ, ки ба ҳаёти инсон таъсир мерасонанд, барои муҳокима ва овоздиҳии оммавӣ (раъйпурсӣ) пешниҳод карда мешаванд.

Ин маълумот бо ҳикмат ва амиқи худ моро ба ларза овард. Табиист, ки ҳар як инсон мехоҳад дар чунин ҷомеа зиндагӣ кунад. Имрӯз, мо, одамони сайёраи Замин, танҳо як савол дорем: чӣ гуна бояд онро дар муддати кӯтоҳтарин амалӣ кард?

МАРҲИЛАҲОИ БУНЁДИ ҶАМЪИЯТИ СОЗАНДА

Игор Михайлович посух дод, ки марҳилаҳо барои бунёди Ҷамъияти Созанда муҳиманд ва фаҳмониданд, ки ҳар як марҳила чист.

  1. Марҳилаи иттилоотӣ. Ин маълумот додани тамоми инсоният дар бораи Ҷамъияти Созанда. Ҳар як одами ғамхор дар бораи Ҷамъияти Созанда, ҳарчи бештари одамонро хабар дода метавонад. Ин аст он чизе, ки бисёре аз одамони бовиҷдон ва шоистаи тамоми ҷаҳон ҳоло фаъолона карда истодаанд.
  2. Марҳилаи сиёсӣ. Таъсиси ҳизбҳои сиёсии «Ҷамъияти Созанда» дар кишварҳои гуногун бо идеологияи ягонаи Ҷамъияти Созанда. Ҳамоҳангсозии умумии ҷонибҳо аз ҷониби Кумитаи Марказии Байналмилалӣ амали карда мешавад, ки онро ҷомеаи байналмилалӣ назорат мекунад— Ҳаракати байналмилалии ҷамъиятӣ «АЛЛАТРА», яъне ҷомеае, ки берун аз сиёсат ва дин аст. Ҳадаф оддӣ аст: истифода бурдани сиёсат ҳамчун асбоби аз ҳам ҷудо кардан не, балки муттаҳид намудани одамон.
  3. Раъйпурсии умумиҷаҳонӣ. Гузаронидани раъйпурсии умумихалқӣ оид ба аз ҷониби тамоми инсоният қабул кардани модели созандаи рушд ҳамчун ягона ва барои ҳаёти башар қобили қабул ва зарурӣ аст.

Марҳилаи аввал огоҳ кардани инсоният дар бораи имкони сохтани Ҷамъияти Созанда мебошад. Ин аст он чизе ки мо ҳоло фаъолона анҷом дода истодаем. Амалҳои мардум аз он шаҳодат медиҳанд. Ҳар рӯз шумораи зиёди лоиҳаҳои созанда ва аз ҷиҳати иҷтимоӣ аз ҷониби иштирокчиёни Ҳаракати байналмилалии ҷамъиятӣ «АЛЛАТРА» амалӣ карда мешаванд ва ҳама метавонанд дар бораи онҳо аз манбаъҳои расмии Ҳаракат маълумот гиранд ва ба ин ташаббуси ҳаётан муҳим ҳамроҳ шаванд.

Як воситаи асосӣ мавҷуд аст, ки дар ҷомеаи муосир нақши асосӣ дорад ва тавассути он ҷомеаи мо идора карда мешавад. Ин сиёсат аст. Агар мо онро истифода барем, ин маънои онро дорад, ки мо иҷроиши сохтмони Ҷамъияти Созандаро ба таври назаррас метезонем.

Дар тӯли 6000 сол сиёсат барои ғуломии инсоният ва таҳкими системаи арзиши истеъмолӣ хидмат кардааст. Аммо, имрӯз он метавонад ба тамоми башарият дар бунёди Ҷамъияти Созанда хидмат кунад!

Системаи идоракунии ҷомеаи муосир тавре сохта шудааст, ки мо дар кишвари худ овоз диҳем ва аз байни номзадҳое, ки ба мо пешниҳод шудаанд, интихоб кунем, ки пас аз интихобот ҳуқуқҳои худро ба онҳо супорем. Яъне, мо ҳуқуқҳои худро ба ашхоси ношинос интиқол медиҳем ва ба ин васила худро бе ҳуқуқ мегузорем. Охир, мо ба онҳо ваколат додаем. Аммо дар баробари ҳуқуқҳои худ, мо имтиёзҳои худро тақдим кардем. Ин буд, ки мо худамон танзимотҳо ба болои инсонро эҷод кардем. Оё чунин таъинот, ки ба мо салоҳият додааст, барои мо кор мекунад ё ба манфиати мо? Оё ӯ манфиатҳои моро ба мо бармегардонад? Не, зеро ӯ ба онҳо одат кардааст ва манфиатҳои моро моли худ мешуморад. Вай дар бораи худ, дар бораи оилааш фикр хоҳад кард, вале на дар бораи мо. Чаро? Бо тафаккури ғаразноки истеъмолкунандагон, ӯ ба назар мегирад, ки дар акси ҳол, агар ӯ ба ҳимояи манфиатҳои одамон шурӯъ кунад, вай ба сатҳи мо меафтад ва мисли мо танҳо бо ҳуқуқҳои эълоншуда ва бидуни манфиатҳои воқеӣ боқӣ мемонад. Магар ин бемаънӣ нест? Магар ин як шакли ғуломдории пинҳонӣ нест?

Пас аз гирифтани ҳама чиз аз мо, ба мо ӯҳдадориҳои хеле вазнин дода шуданд, ки дарвоқеъ, барои аксарият ғайриимкон аст. Пурра иҷро кардани онҳо ғайриимкон аст. Он одамонро дар изтироб ва тарси доимӣ зиндагӣ мекунад, онҳоро осебпазир ва паст ҳис мекунад. Маҳз дар чунин ҷомеа ману шумо маҷбур ҳастем, ки вуҷуд дошта бошем. Ивазкуниҳо ва найрангҳо дар гирду атроф! Моҳияти ҷамъияти матлубот дар ҳамин аст. Ҳама чиз тавре тартиб дода шудааст, ки бар зидди инсон равона карда шудааст. Ин далел аст. Оё чунин ҷамъият метавонад муддати тӯлонӣ вуҷуд дошта бошад? Оё он оянда дорад? Аён аст, ки не.

Бо вуҷуди ин, ҳама гуна асбобҳоро барои зарар ё манфиат истифода бурдан мумкин аст, онро барои нест кардан ё сохтан истифода бурдан мумкин аст. Аз ин рӯ, сиёсат метавонад ва бояд воситаи мо барои бунёди қонунгузории дуруст ва воқеан одилона, қобили қабули ҳаёт, барои бунёди Ҷамъияти Созанда гардад.

Имрӯз мо ҳанӯз ҳам қонунҳои римиро, ки кайҳо кӯҳна шудааст, роҳнамоӣ мекунем. Бояд қонунҳое эҷод кард, ки иҷрои манфиатҳои ҳар як инсонро кафолат медиҳанд. Асоси онҳо 8 Асоси Ҷамъияти Созанда хоҳад буд. Сиёсат бояд дар амал асбоби муоширати байналмилалӣ ва муттаҳидшавӣ гардад, ба дӯстии байни халқҳо мусоидат кунад, на воситаи фишор ва таҷовуз, тавре ки имрӯз аст. Он метавонад ва бояд на барои ҷудошавии минбаъда, балки, баръакс, барои зудтар муттаҳид шудани тамоми оилаи инсон истифода шавад.

Агар мо бо суръате, ки ҳоло дорем, бидуни истифодаи сиёсат ҳамчун асбоб,он гоҳ раванди бунёди Ҷамъияти Созанда солҳои дароз кашол меёбад. Биёед оқил бошем, оё инсоният ин вақтро дорад? Бо мақсади суръат бахшидан ба раванди гузариши инсоният аз формати истеъмолӣ ба Ҷамъияти Созанда, мо метавонем ва бояд акнун сиёсатро ҳамчун воситаи муассиртарин истифода барем.

Мо ҳама шаҳрвандони кишварҳои худем. Мо ба участкаҳои интихоботӣ рафта, ба тарафдории номзадҳои гуногун овоз медиҳем ва пас аз он нороҳат мешавем, ки онҳо зиндагии моро бадтар мекунанд ва шакли истеъмолкунандагонро тақвият медиҳанд. Онҳо қонунҳое қабул мекунанд, ки бар зидди мо ҳамчун Оилаи Муттаҳидаи Инсон кор мекунанд, на ба манфиати мо. Дар натиҷа, шароити мавҷудияти мо доимо бадтар мешавад. Яъне, вақте ки онҳо ба қудрат мерасанд, ин одамон манфиатҳои каси дигарро ҳимоя мекунанд, аммо манфиатҳои Инсон ва Оилаи Муттаҳидаи Инсонро не. Чӣ гуна метавон ба тарафдории як сиёсатмадор умуман овоз диҳад, агар вай зидди Инсон ва ҳуқуқҳои ӯ бошад? Чӣ гуна касе метавонад ба ӯ овоз диҳад, агар вай ба дурӯғ ва қаллобӣ моил бошад?

Барои тағйир додани ин вазъият мо бояд ба тарафдори он сиёсатмадорон овоз диҳем, ки ба амал бароранд ва қонуни ҷойгир кунанд, 8 Асосҳои Ҷамъияти Созандаро! Ва боз ҳам беҳтар, соддатар ва дурусттар — ин таъсиси як ҳизби ягонаи ҷаҳонӣ бо номи «Ҷамъияти Созанда», ки дар ҳар як кишвари ҷаҳон 8 Асоси Ҷамъияти Созанда амалӣ карда мешавад. Ва ҳамин тавр, бо истифода аз ҳуқуқҳои ба онҳо додаамон, он фавран ба баргардонидани манфиатҳои мо шурӯъ мекунад ва кӯшиш мекунад, ки тамоми инсониятро ҳарчи зудтар ба Оилаи Муттаҳид — Ҷамъияти Созанда муттаҳид созанд. Ва танҳо пас аз он ки ҳамаи кишварҳои ҷаҳон барои гузаштан аз шакли истеъмолӣ ба формати эҷодӣ омода мешаванд, мо метавонем як раъйпурсии Ҷаҳонӣ баргузор кунем, ки мо  ҳамаи сокинони Заминро қонунгузорӣ ба Оилаи Муттаҳидаи Инсон баргардонем — Ҷамъияти Cозанда.

Мо инро танҳо бо роҳи осоишта карда метавонем. Тавре ки Игор Михайловичи мӯҳтарам гуфтааст: «Инсоният ба инқилоб ниёз надорад, инсоният ба Эволютсия ниёз дорад»

Иштирокчии ҲБҶ «АЛЛАТРА»

Элчин

Шарҳ гузоред