خلاصه‌ای از بلایای اقلیمی روی کره زمین، ۳ تا ۹ دسامبر ۲۰۲۵

چرا مردم به سرعت سلامت خود را از دست می‌دهند، در حالی که بلایای طبیعی به طور فزاینده‌ای غیرعادی می‌شوند؟ محققان یک علت مشترک در پشت این تغییرات نگران‌کننده را شناسایی کرده‌اند. آنها دقیقاً چه چیزی کشف کردند؟ در مورد آن در گزارش هفتگی رویدادهای اقلیمی که از ۳ تا ۹ دسامبر ۲۰۲۵ را پوشش می‌دهد، بخوانید.

ویتنام

در شب سوم دسامبر، باران شدیدی استان لام دونگ ویتنام را درنوردید. تا صبح روز بعد، سطح آب رودخانه‌ها و مخازن آب به سرعت شروع به افزایش کرد.

بارش شدید باران باعث جاری شدن سیل در استان لام دونگ ویتنام شد

در ۴ دسامبر، سطح آب رودخانه کام لی در نزدیکی ایستگاه هیدرولوژیکی تان بین، به ۸۳۴.۳۶ متر (۲۷۳۷ فوت) بالاتر از سطح دریا رسید و از حداکثر تاریخی سال ۲۰۱۹ - ۸۳۴ متر (۲۷۳۶ فوت) - فراتر رفت. 

به دلایل ایمنی، دریچه‌های مخزن فوراً باز شدند. در لانگ سونگ، حجم آب تخلیه شده به رکورد ۴۲۴۰۰ فوت مکعب بر ثانیه (۱۲۰۰ متر مکعب بر ثانیه) رسید. ترکیب رهاسازی ناگهانی آب و باران سیل‌آسا، یک موج هیدرولیکی قدرتمند ایجاد کرد و ساکنان شرق لام دونگ را غافلگیر کرد.

بیش از ۱۰۰۰ خانواده فوراً تخلیه شدند. پلیس شش نقشه‌بردار را که مشغول انجام کارهای پروژه‌ای در مخزن آب کا پت بودند، نجات داد. آنها با استفاده از طناب‌های ایمنی از میان آب‌های خروشان عبور داده شدند.

تنها در عرض چند ساعت، جریان‌های سریع آب بیش از ۶۲۰۰ خانه را فرا گرفت و خیابان‌ها را به رودخانه‌های گل‌آلود تبدیل کرد. در برخی مناطق، سطح آب تا ۸.۲ فوت (۲.۵ متر) افزایش یافت. 

این منطقه ۱۶ رانش زمین را تجربه کرد و تردد در بسیاری از بخش‌های بزرگراه ملی موقتاً متوقف شد. در امتداد ساحل، آب بیش از ۲۵۰ قایق و کشتی ماهیگیری را از لنگرهایشان جدا کرده و به دریا برد.

خسارات شدیدی به زمین‌های کشاورزی و استخرهای پرورش ماهی وارد شد: بیش از ۴۰۰۰ هکتار از زمین‌های کشاورزی زیر آب رفت و ۳۰۰ متر مربع از استخرها آسیب دید. حدود ۴۰۰۰ راس دام و طیور تلف شدند.

سیل ناگهانی ساکنان استان لام دونگ در ویتنام را مجبور به ترک فوری خانه‌های خود کرد

متأسفانه، این فاجعه جان دو نفر را گرفت.

در همین حال، در استان همسایه، خان هوا، در ۴ دسامبر، آب و هوای شدید منطقه نها ترانگ را فرا گرفت. صدها خانواده برای چهارمین بار در عرض یک ماه مجبور به ترک خانه‌های خود شدند و از سیل دیگری فرار کردند.

ترکیه

در ۷ دسامبر، بارش شدید باران همراه با تگرگ استان آنتالیای ترکیه را درنوردید. در منطقه دمره، سیل به گلخانه‌ها هجوم آورد و دو نفر که در یک خودرو گیر افتاده بودند توسط امدادگران نجات یافتند.

پس از بارندگی شدید در ترکیه: خیابان‌ها و وسایل نقلیه در استان آنتالیا دچار آبگرفتگی شدند

در منطقه آلانیا، حدود یک میزان بارندگی ماهانه - ۵.۹ اینچ (۱۵۰ میلی‌متر) - در مدت زمان کوتاهی بارید.

به دلیل باران شدید، خودروها در جاده‌ها گیر کردند، برخی از مغازه‌ها و ادارات دچار آبگرفتگی شدند و در یک مکان، یک دیوار حائل فرو ریخت. خوشبختانه کسی آسیب ندید.

آتش‌نشانان هشت نفر را از خودرویی که در یک زیرگذر آب‌گرفته گرفتار شده بود، نجات دادند.

در ساحل گالیپ دره، دریا مقدار زیادی زباله و ضایعات را به ساحل آورد.

در منطقه اینجکوم، جریان آب سرریز شده به دریا هجوم آورد و کافه‌ای متعلق به یک هتل پنج ستاره را تقریباً ویران کرد و مبلمان و تجهیزات را در امتداد ساحل پراکنده کرد.

استانبول نیز تحت تأثیر بارندگی شدید قرار گرفت. ترافیک در خیابان‌ها و معابر این کلان‌شهر به شدت مختل شد. به دلیل نشت سقف در دانشگاه بسفر - یکی از معتبرترین دانشگاه‌های کشور - آب از هر پنج طبقه عبور کرد و زیرزمین را فرا گرفت.

از ۸ دسامبر، باران‌های سیل‌آسا در برخی مناطق به بارش برف تبدیل شد.

در ترکیه، باران جای خود را به کولاک برف داد. خدمات جاده‌ای در حال پاکسازی خیابان‌ها هستند

در سه استان منطقه آناتولی شرقی - وان، حکاری و موش - ۶۲ جاده به دلیل بارش شدید برف بسته شد.

روسیه

در ۳ دسامبر، یک طوفان قدرتمند که از دریای اوخوتسک وارد کامچاتکا شد، این منطقه را برای چند روز فلج کرد.

وزش باد شدید - که در محل به ۴۶ متر بر ثانیه (۱۰۳ مایل در ساعت) می‌رسید - باعث کنده شدن دیوارپوش‌ها و سقف ساختمان‌ها شد. در روستای لسنایا، ساختمان‌های آپارتمانی، تأسیسات آموزشی و اداری و همچنین یک نیروگاه دیزلی آسیب دیدند. در روستای ایواشکا، طوفان باعث سقوط یک دکل خط انتقال برق شد و ساکنان را با قطعی برق و گرمایش مواجه کرد.

در امتداد ساحل شرقی شبه جزیره، ارتفاع امواج به ۹ متر (۳۰ فوت) رسید. در روستای کورف، سیل ناشی از طوفان، باند فرودگاه و زیرساخت‌های فرودگاه را زیر آب برد.

در بزرگراه پتروپاولوفسک-کامچاتسکی - میلکوف، به دلیل هوای نامساعد و دید صفر، تردد متوقف شد.

مدارس برای چند روز تعطیل شدند.

ناهنجاری اصلی «سیل» دسامبر بود: به دلیل دمای بالای نقطه انجماد، برف به سرعت ذوب شد و همراه با باران، خیابان‌های پایتخت منطقه‌ای را به آب‌های وسیعی تبدیل کرد.

ورودی ساختمان‌ها چنان دچار آبگرفتگی شد که مردم فقط با چکمه‌های لاستیکی می‌توانستند از آنجا خارج شوند. در جاده‌ها، ده‌ها ماشین در دریاچه‌های تازه شکل گرفته غرق شدند.

پس از آب و هوای غیرعادی در کامچاتکا: به دلیل ذوب شدن یخ‌ها، خیابان‌های پتروپاولوفسک-کامچاتسکی زیر آب رفتند

سپس، در ۹ دسامبر، ساکنان پتروپاولوفسک-کامچاتسکی شاهد یک ناهنجاری طبیعی دیگر - یک رویداد رعد و برق و برف - بودند.

فعالیت لرزه‌ای

در ۶ دسامبر، ساعت ۱۱:۴۱ به وقت محلی، زلزله‌ای قدرتمند با قدرت ۷ ریشتر در زیر یخچال طبیعی هابارد در کانادا رخ داد. مرکز این زلزله تقریباً ۹۰ کیلومتر (۵۶ مایل) شمال شرقی یاکوتات، آلاسکا، ایالات متحده آمریکا و ۲۵۰ کیلومتر (۱۵۵ مایل) غرب وایت‌هورس، قلمرو یوکان، کانادا بود. کانون زلزله در عمق تنها ۱۰ کیلومتر (۶.۲ مایل) قرار داشت.

لرزش‌ها صدها کیلومتر دورتر از مرکز زمین‌لرزه احساس شدند: در شهرهای جنوب شرقی آلاسکا، از جمله جونو و انکوریج، و همچنین در یوکان کانادا. با وجود قدرت زلزله، هیچ هشدار سونامی صادر نشد و هیچ گزارشی از خسارات یا تلفات شدید وجود نداشت.

بلافاصله پس از زلزله، یک توالی شدید پس‌لرزه آغاز شد. در طول چهار روز، حداقل ۲۳۰ رویداد با بزرگی ۳.۰ ریشتر و بالاتر ثبت شد، از جمله پنج پس‌لرزه قوی با بزرگی تا ۵.۸ ریشتر.

یک رویداد لرزه‌ای قدرتمند دیگر با بزرگی ۷.۶ ریشتر، عصر ۸ دسامبر، ساعت ۲۳:۱۵ به وقت محلی، تقریباً در ۸۰ کیلومتری (۵۰ مایلی) ساحل شرقی استان آئوموری، ژاپن رخ داد. کانون این زمین‌لرزه در عمق ۵۰ کیلومتری (۳۱ مایلی) بود. قدرتمندترین لرزش در شهر هاچینوهه ثبت شد.

این زلزله باعث ایجاد سونامی شد. در بندر کوجی، استان ایواته، امواجی تا ارتفاع ۷۰ سانتی‌متر (۳۰ اینچ) مشاهده شد، در حالی که در شهر اوراکاوا، استان هوکایدو، امواج به ۵۰ سانتی‌متر (۲۰ اینچ) رسیدند. در استان آئوموری، پیامدهای آن قابل توجه بود. در بندر هاچینوهه، روانگرایی خاک ثبت شد: فواره‌هایی از شن و آب از ترک‌های زمین در یک پارکینگ فوران کردند.

در ژاپن، پس از یک زلزله قدرتمند، روانگرایی خاک رخ داد: شن و ماسه و آب از ترک‌های پارکینگ در بندر هاچینوهه فوران کردند

در یک بیمارستان شهری، به دلیل فعال شدن سیستم اطفاء حریق، سه طبقه دچار آبگرفتگی شد. صدها خانوار در شهرهای شیچینوهه و موتسو بدون آب و برق ماندند.

۴۵ مدرسه آسیب دیدند و کلاس‌های درس در ۳۱۸ موسسه آموزشی به حالت تعلیق درآمد.

در مجموع، ۵۰ نفر در استان‌های آئوموری، ایواته و هوکایدو مجروح شدند. اکثر آنها در اثر سقوط و برخورد با اشیاء دچار جراحات شدند.

شبکه حمل و نقل منطقه فلج شد: خدمات در خط پرسرعت توهوکو-شینکانسن بین فوکوشیما و شین-آئوموری متوقف شد و سه قطار روی ریل‌ها گیر افتادند. ترافیک در برخی از خطوط مترو، از جمله در ساپورو، به حالت تعلیق درآمد. بزرگراه‌های هوکایدو و همچنین خدمات کشتیرانی در تنگه تسوگارو به طور موقت بسته شدند.

حدود ۲۰۰ مسافر مجبور شدند شب را در ترمینال فرودگاه چیتوزه، بزرگترین فرودگاه استان هوکایدو، بگذرانند.

تأسیسات زیرساختی حیاتی نیز در معرض خطر بودند: در نیروگاه حرارتی توما-آتسوما در استان هوکایدو، یک واحد برق به طور خودکار خاموش شد.

در روستای روکاشو، استان آئوموری، در یک کارخانه فرآوری زباله‌های هسته‌ای، حدود ۱۷۰ گالن (۶۵۰ لیتر) آب حاوی مواد رادیواکتیو از یک استخر ذخیره سوخت هسته‌ای مصرف‌شده نشت کرد. این نشت مهار شد.

در دو روز بعد از زلزله اصلی با بزرگی ۷.۶ ریشتر، حداقل هفت پس‌لرزه بزرگ با بزرگی تا ۶.۶ ریشتر ثبت شد.

پس از زلزله قدرتمند ژاپن، پس لرزه‌های متعددی ثبت شد

ایتالیا 

از ۳ دسامبر، جنوب ایتالیا تحت تأثیر بارندگی شدید قرار گرفت.

هشدار نارنجی آب و هوا در مناطق آپولیا، باسیلیکاتا و کالابریا اعلام شد.

بیشترین خسارت در شهر بندری کروتونه در کالابریا ثبت شد: تنها در عرض دو ساعت، ۱۰۰ میلی‌متر باران بارید که از میزان معمول بارندگی ماهانه فراتر رفت. این امر منجر به سیل فاجعه‌باری شد. آتش‌نشانان و نیروهای امدادی در طول شب مردم را از خودروهای سیل‌زده تخلیه کردند.

در شهر باری، پایتخت منطقه آپولیا، باران شدید و بادهای شدید، یک سازه معماری را که به شکل یک کلیسای باستانی بود و زمانی در این منطقه قرار داشت و خاطره اولین سکونتگاه‌های شهر را حفظ می‌کرد، تخریب کرد.

در باری، ایتالیا، طوفان یک سازه معماری را که شکل یک کلیسای باستانی را تقلید می‌کرد، ویران کرد

نصب هنوز در مرحله مونتاژ بود و عناصر سازه‌ای که به طور ناقص به هم متصل شده بودند، نتوانستند در برابر نیروی طوفان مقاومت کنند. خوشبختانه، هنگام فروریختن آن کسی آسیب ندید.

عراق

در اوایل دسامبر، شمال عراق خود را در مرکز یک طوفان بسیار قدرتمند یافت. 

در شب ۹ دسامبر، باران‌های سیل‌آسا منطقه چمچمال و مناطق اطراف آن در استان سلیمانیه را درنوردید.

در عرض ۲۴ ساعت، میزان شگفت‌انگیز ۳.۲ اینچ (۸۱.۲ میلی‌متر) بارندگی در این منطقه رخ داد که زیرساخت‌های زهکشی محلی را بیش از حد تحت فشار قرار داد. خانه‌ها و مغازه‌ها دچار آبگرفتگی شدند، خیابان‌ها به نهرهای خروشان تبدیل شدند و جاده اصلی که شهر سلیمانیه را به چمچمال متصل می‌کرد، غیرقابل عبور شد.

ده‌ها وسیله نقلیه توسط سیلاب با خود بردند. برق و اینترنت موقتاً قطع شد، در حالی که امدادگران به صورت شبانه‌روزی برای کمک به آسیب‌دیدگان تلاش می‌کردند.

پس از باران‌های سیل‌آسا در استان سلیمانیه عراق: یک خودرو در خیابانی که آب گرفته بود، زیر گرفته شد

این فاجعه جان دو نفر را گرفت و چندین نفر دیگر زخمی شدند.

مقامات وضعیت اضطراری اعلام کردند و پناهگاه‌های موقت را برای اسکان ساکنان تخلیه شده باز کردند.

این طوفان به یکی از مخرب‌ترین طوفان‌های منطقه در سال‌های اخیر تبدیل شد.

عربستان سعودی

در ۸ و ۹ دسامبر، بخش غربی عربستان سعودی نیز مورد اصابت طوفانی مخرب قرار گرفت. این طوفان رعد و برق شدید، بادهای شدید و سیل ناگهانی را به همراه داشت.

مناطق مکه و مدینه به شدت تحت تأثیر قرار گرفتند.

در شهر جده، میزان بارندگی بی‌سابقه‌ای - تا ۱۳۵ میلی‌متر - ظرف ۵ ساعت بارید که بیش از ۱۱ برابر میانگین بارندگی در ماه دسامبر (میانگین بارندگی ماهانه در ماه دسامبر ۰.۴۷ اینچ (۱۲ میلی‌متر) است) و تقریباً معادل دو میزان بارندگی سالانه (میانگین بارندگی سالانه ۲.۸ اینچ (۷۱ میلی‌متر) است) بود.

سیل پس از بارندگی غیرعادی در جده، منطقه مکه، عربستان سعودی

به دلیل وخامت شرایط آب و هوایی، کلاس‌های مدرسه به حالت تعلیق درآمد.

سیل همچنین در مدینه رخ داد: زیرساخت‌ها آسیب دیدند، ترافیک جاده‌ای مختل شد و رویدادهای مهم متوقف شدند.

تیم‌های دفاع مدنی پنج نفر را پس از اینکه یک وسیله نقلیه توسط سیل برده شد، نجات دادند.

این شرایط آب و هوایی شدید ناشی از برخورد توده‌های هوای سرد با هوای گرم بیابانی بود - ترکیبی که تا همین اواخر بسیار نادر تلقی می‌شد، اما اکنون به یک هنجار جدید و ترسناک تبدیل شده است.

حجم‌های غیرعادی بارش، تگرگ‌های غول‌پیکر، رعد و برق‌های قدرتمند و خارج از فصل - این‌ها و سایر ناهنجاری‌های اقلیمی ناشی از عللی هستند که در زمان ما ماهیتی تهدیدآمیز به خود گرفته‌اند. علاوه بر این، یکی از آن‌ها توسط ما ایجاد شده است، حتی اگر متوجه مقیاس عواقب آن نشده باشیم.

ما در مورد میکرو و نانوپلاستیک صحبت می‌کنیم - ذرات ریزی که بسیار نازک‌تر از موی انسان هستند و اغلب با چشم غیرمسلح دیده نمی‌شوند. آن‌ها در حال حاضر در همه جا وجود دارند: در جو، اقیانوس‌ها، خاک و از همه مهم‌تر، در بدن انسان.

برای درک خطراتی که امروزه با آن مواجه هستیم، درک چگونگی رفتار ریزپلاستیک‌ها، از تعاملات مولکولی گرفته تا تأثیر آنها بر کل اکوسیستم‌ها، ضروری است.

همانطور که به خوبی شناخته شده است، در دهه‌های اخیر اقیانوس به سرعت در حال گرم شدن بوده است که منجر به تبخیر شدید و اختلال در گردش جوی شده است. دما و رطوبت جوی در حال افزایش است. در عین حال، ذرات نانوپلاستیک با بار الکترواستاتیکی به عنوان هسته‌های میعان بسیار مؤثر عمل می‌کنند. این بدان معناست که قطرات آب می‌توانند در ارتفاعات پایین‌تر و در دماهای بالاتر - 7 تا 18 درجه فارنهایت (4 تا 10 درجه سانتیگراد) بالاتر از حد معمول - یخ بزنند. چنین تغییری تشکیل ابر را تسریع می‌کند و شرایطی را برای رویدادهای شدید ایجاد می‌کند: تگرگ‌های بزرگ، بارش‌های شدید، رعد و برق غیرعادی و اختلال در چرخه هیدرولوژیکی.

امروزه به نقطه‌ی بحرانی رسیده‌ایم که حل بحران آب و هوا بدون پرداختن همزمان به مشکل آلودگی پلاستیکی غیرممکن است. این دو فرآیند به هم پیوسته‌اند و یکدیگر را تقویت می‌کنند. علاوه بر این، میکروپلاستیک‌ها نه تنها بر جو تأثیر می‌گذارند، بلکه داده‌های جدید نشان می‌دهند که آنها بحران ژئودینامیکی را تشدید می‌کنند و مکانیسم طبیعی آزاد شدن گرما از درون زمین را مختل می‌کنند.

علم به روشنی و بدون ابهام نشان داده است که میکرو و نانوپلاستیک‌ها چقدر مخرب هستند. تأثیر آنها سلول‌ها، اندام‌ها و سیستم‌ها را از بین می‌برد و نه تنها بر آب و هوا، بلکه بر سلامت انسان نیز تأثیر می‌گذارد. ما یک سیاره داریم - متأسفانه، یک سیاره آلوده به پلاستیک - و هیچ جایی برای فرار از آن وجود ندارد.

بنابراین، به تأخیر انداختن اقدام دیگر امکان‌پذیر نیست زیرا همه چیز در مورد بقای ماست.

این دیگر یک مشکل علمی نیست: علم هر آنچه را که باید نشان می‌داد، پیش از این نشان داده است.

ما می‌توانیم مطالعات بی‌پایانی انجام دهیم و جامعه علمی هر کاری از دستش بر می‌آید انجام می‌دهد، اما تا زمانی که عموم مردم این هشدار را نشنوند، هیچ چیز تغییر نخواهد کرد.

تنها با اقدام مشترک می‌توانیم بر این چالش غلبه کنیم و ارزشمندترین چیزی را که داریم - خود زندگی - حفظ کنیم.

نسخه ویدیویی این مقاله را اینجا تماشا کنید: