Logo Creative Society TWÓRCZE
SPOŁECZEŃSTWO

Armagedon w Indonezji. Śmiertelny grudzień

12 lutego 2022
Komentarze

W dniu 08 grudnia 2021 r. na stronie internetowej „Twórcze Społeczeństwo” ukazał się film „Armagedon w Indonezji. Śmiertelny grudzień 1”. Wydanie jest szokujące. W ciągu zaledwie jednego miesiąca mieszkańcy Indonezji doświadczyli serii katastrof. Należą do nich: erupcja wulkanu Semeru i popiół wulkaniczny, powódź, która spowodowała osunięcia ziemi, trzęsienie ziemi i potężny huragan.

Co najgorsze, aktywność wulkanu gwałtownie wzrosła przed katastrofą, ale ludzie nie zostali poinformowani o zbliżającym się niebezpieczeństwie i dla mieszkańców wyspy Jawa było to śmiertelne zaskoczenie. W ciągu kilku godzin 11 wiosek zostało pogrzebanych pod popiołem i roztopioną lawą. Płonęły drzewa, gospodarstwa i domy. Wszystko było pokryte ciężkim, szarym popiołem. Nieszczęśnicy, próbując uciec przed niebezpieczeństwem, nieświadomie wdepnęli w płonącą lawę i tylko nielicznym udało się przeżyć. Straciwszy domy, środki do życia, mieszkańcy Indonezji doznali poważnych poparzeń, odnieśli rany i zachorowali na choroby, które sprawiły, że ich życie nie będzie już takie samo. Wiele osób zostało pogrzebanych żywcem pod płonącą lawą w swoich własnych domach.

Z artykułu „Armagedon w Indonezji. Śmiertelny grudzień 1”:

„Na początku myślałam, że to wybuch bomby, ale nagle okazało się, że to erupcja wulkanu Semeru i uwolnienie pyłu wulkanicznego. Nagle wszystko pogrążyło się w ciemności, jakby coś miało zniszczyć Ziemię. Moje dzieci rozbiegły się, męża nie było, czekałam na niego. A potem pobiegliśmy do obozu ewakuacyjnego”.

„Nagle zrobiło się ciemno, potem zaczął padać deszcz, deszcz zmieszany z popiołem. Biegłam, żeby znaleźć moje dziecko i męża, z mojego domu płynęła błotnista woda.”

„Kiedy wysiadłem z ciężarówki, wdepnąłem w lawę. Wbiegłem i wszedłem na dach czyjegoś domu. Popiół wulkaniczny i dym były duszące. Według moich zmysłów nie mogłem prawidłowo oddychać przez 10 lub 15 minut, sam nie wiem. Ale, dzięki Bogu, dano mi szansę na przeżycie.”

„Nie mogłem tego znieść, kiedy zobaczyłem zwłoki matki, która trzymała w ramionach swoje spalone dziecko. Bardzo mnie to bolało. Wczoraj znaleźliśmy też matkę przytulającą dwójkę swoich dzieci. Nie potrafię sobie wyobrazić, co przeżywali, kiedy byli uwięzieni i otoczeni gorącym popiołem.”

Klęski klimatyczne w Indonezji na tym się nie kończą. W tym samym miesiącu wyspiarzy dotknęły kolejne ataki: powódź powodująca osunięcia ziemi, trzęsienie ziemi i silny huragan. Zalane ulice i zniszczone domy. Po raz kolejny ludzie znaleźli się sami ze swoim nieszczęściem, bez żadnej pomocy. Na tym polega absurd konsumpcyjnego formatu społeczeństwa, w którym każdy troszczy się tylko o własne życie i dobrobyt. W tym samym czasie coraz silniejszy staje się ludzki wróg, gotowy zabić każdego człowieka na świecie. Tym wrogiem jest katastrofa klimatyczna, która już teraz niszczy i odbiera życie milionom ludzi na ziemi.

Dlatego tak ważne jest dla nas poinformować wszystkich na temat obecnych katastrof klimatycznych na naszej planecie, aby cała ludzkość mogła dostrzec dzisiejszą rzeczywistość. Wtedy będziemy w stanie połączyć cały potencjał naukowy, aby znaleźć skuteczne i wydajne sposoby radzenia sobie ze zmianami klimatu, ratowania naszego życia i zapewnienia bezpieczeństwa naszej planecie. Jest to możliwe tylko w formacie Twórczego Społeczeństwa w którym życie ludzkie jest najwyższą wartością.

Zostaw komentarz